• krótka instrukcja jak rozrysowane są akordy
• spis dostępnych w kąciku 'trudnych' akordów
• Spiewnik BUKOWINA wydany przez Pomaton

• powody, dla których gitara jest lepsza od kobiety
• powody, dla których gitara jest lepsza od faceta
• sposób na łamiące się paznokcie

To zdjęcie znalazłem w francuskim czasopiśmie "ÇA" Producent rekomenduje tą dziwaczną elektroaukstyczną gitarę dla ludzi, którzy często zabierają swoją sześcistrunną przyjaciółkę w podróż. Gitarę można szybko rozmontować. Jak widać gryf chowa się w pudle rezonansowym, które jest zamykane na zawiasie. Niestety domyślać się można tylko jak brzmi ta gitra. Logicznie rzecz ujmując nienadzwyczajnie, ale kto wie, może producent zastosował jakiś sprytny wybieg łagodzący straty akustyczne wynikające z takiej składanej konstrukcji. W zasadzie po podłączeniu pod wzmacniacz, nie ma to znaczenia, lecz przecież czasami smażymy struny przy ognisku. Biorąc pod uwagę wygodę przy transporcie, pomysł jest fantastyczny, (któż nie przeżył przygody przepychania się w zatłoczonym pociągu, autobusie przez tłum ludzi z gigantycznym futerałem...). Cena, jak na 'niefirmową' gitarę elektroakustyczną jest nieco wygórowana - 250 euro, czyli około 1100 zł, ale liczy się patent, wygoda i gabaryty (a próbował ktoś kiedyś wepchać dużego elektroakustyka w sztywnym futerale do samochodowego bagażnika ???)

Bukowina często używa 'dziwnych' akordów; przerażenie ogarnia widząc jakieś zakręcone C7/4+ ... poza tym skąd wiedzieć jak się to łapie ???. Tutaj znajdziesz odpowiedź. I przekonasz się że nie taki akord straszny :-)

Na początek krótkie wyjaśnienie jak symbolicznie rozrysowane są akordy.
Zapis jest podobny z powszechnie spotykanym sposobem graficznego zapisu chwytu, tylko zamiast grafiki posłużyłem się znakami ascill (żebyś nie czekał(a) kilka godzin aż się GIF'y wgrają);
widać tu gryf gitary (co ztwoją wyobraźnią ?? :) ze strunami (poziome kreski) i progami (pionowe kreski). O zonacza miesjce gdzie dociskamy strunę.
Po prawej stronie dodatkowo zapis tabularyczny. (np. 0 oznacza pusta strune, 1 - strune nacisnietą na 1-szym prgu; 2 - na 2gim progu itd. )

Wydany w 1990 r. przez pomaton i Wydawnictwo SR śpiewnik "BUKOWINA". Kolejne wydania w 1995 i 1996 zostały rozszerzone i uzupełnione. Śpiewnik zawiera teksty piosenek z akordami do wszystkich piosenek z płyty i kaset BUKOWINA (cd), BUKOWINA I (mc), BUKOWINA II (mc). Dodatkowo zawiera kilkanaście zdjęć, wstępy napisane przez Tomka Kopcia i Adama Ziemianina, oraz artykuł Jana Poprawy. Co kilka stron ujrzeć można ciekawe grafiki nawiązujące do piosenek Grupowiny. Na końcu nuty i tabelka z rozrysowanymi akordami

Nasz Harcerski korespondent z Cieszyna Vermis donosi:
"odnśnie śpiewnika WGB kupilem sobie takiz w katowickim EMPiK'u (to nie jest krypto-reklama, tak tylko mi sie napisalo...). Jest to drugie wydanie, z 96 roku. Pierwsze bylo w 1990. Sa chwyty, nutki, etc. (niestety, nie do wszystkiego)...
Oprócz tych pieśni, które są on-line w spiewniku Bukowo-Domowym sa takze takie:

- Anderzejowi Jedryczkowskiemu
- Apologia kobiety pracujacej
- Chyba, ze wspomnisz mnie
- Dama kier i pikowy król
- Erotyk prosty
- Historia o moim Krakowie
- Jasnej
- Kiedy inni musza
- Koledziolka Trzech Królów Beskidzkich
- Kolysanka
- Listka pro D.
- List o czekaniu
- Motyw Biblijny
- Piesn slepca
- Piesn wielknocna o zaimkach
- Piosenka o poszukiwaniu
- Piosenka o przyjaciolach, wietrz, czasie, sloncu, itd.
- Poranek (Pobudka dla Oli)
- Przemijanie(spiew Dinków)
- Wieje wiatr po mojej drodze
- Wypalilo sie cos w nas
- Zagnansku
- *** (Dom mój)
- ***(Gdy spotkacie Kazana)
- ***(slowa cichsze niz szept)
- ***(Spi obok mala istotka)
- ***(Te ksiezniczke...)
Oprócz tego sa jeszcze wiersze Wojtka.

Podstawową wadą śpiewnika jet to, że trzeba mieć 3 ręce aby go używać: często połowa piosenki wydrukowana jest "na następnej stronie" co wymaga posiadania trzeciej ręki, która podczas gdy jedną łapiesz jednen ze słynnych s komplikowanych akordów, a drugą szarpiesz struny, odwraca kartkę. Śpiewnik ma też tendencję do "samozamykania się" więc przyda się jakiś ciężki przedmiot (hmm... np kapodaster) do przyciśnięcia otwartej właśnie strony. Za to jest odporny na zużycie i trzyma się kupy nawet po kilku latach używania. Zapomniano też zanotować przy których piosenkach należy używać kapodastra i na którym progu. Podsumowując śpiewnik jest kompletny, bardzo fajny i zawiera wiele ciekawych rzeczy, dlatego warto go mieć (nakład wśpiewnika jest dawno wyczerpany, pozostały więc antykwariaty, lub.. kserokopiarki)

Wiadomo - najczystszy i najładnoejszy dźwięk można z gitary wydusić tylko naturalnymi paznokciami. Długie paznokcie, a zwłaszcza na jednej ręce (co na to wasi znajomi:-) ?!?!?!) czasem jednak lubią o coś zachaczyć i nagle okazuje się że zostaje nam do niczego nie nadający się poszarpany kikucik. Pozostaje nam odstawić ukochny instrument na 2 tygodnie aż szpony odrosną, albo ranić uszy przyutłumionym dźwiękiem. Albo... Sztuczne pazurki Wystarczy wyszperać w sklepie muzycznym specjalne pazurki dla gitarzystów - metalowe do strun nylonowych (jeśli grasz na klasycznej) i polimerowe jeśli używasz metalowych strun. Oczywiście można wydobyć dźwięk metalem z metalowych strun i plastikiem z nylonowych, jednak dźwięk tak uzyskany jest bardziej agresywny i mniej naturalny. Mogę zdradzić na jedno ucho, że Wacek używa plastikowych pazurków przeznaczonych do gry na banjo.
Jeśli zopatrzysz się w pazurki - będzie potrzebna Ci jeszcze odrobinka cierpliwości - sztuczne paznokcie zachowują się nieco odmiennie od tych naturalnych, pozatym są troszkę w innym miejscu. Na początek ważną sprawą jest prawidłowe ich nasadzenia na palce - tu nie ma żadnej reguły - sam(a) musisz eksperymentalnie ustalić optymalną i najwygodniejszą dla Ciebie głębokość ich nasunięcia na palce. Ważne jest też aby pazurki nie były za luźno - mogą spaść podczas grania... potem już godziny poszukiwania odbijającego się jak sprężynka pazurka pod wszystkimi szafkami. Gdy już przez to przebrniesz zauważysz że gra Ci się trszkę nieswojo i nie masz właściwego wyczucia instrumentu.

Zauważysz też ze zdarza ci się nie trafić w odpowiednią strunę, lub wogóle w nią nie trafić.. Któryś zahaczy się złośliwie o strunę, która wyda z siebie jakiś nieparykułowany dźwięk rodem z jakiejś huty... nie przejmuj się, graj dalej, po pewnym czasie ręka sama 'zapamięta' te nieco odmienne warunki i odległośći i będzie Ci szło coraz lepiej. Po kilku godzinach nie będzie dla Ciebie stanowiło różnicy, czy grasz sztucznymi, czy swoimi paznokciami. Różnicę - usłyszysz :) jak już te naturalne ci odrosną i będziesz mó(o)gł(a) zrzucić protezy.
Sztuczne paznokcie nie przeszkadzają naturalnym, więc nie będziesz musiał ich obcinać, przyćinać itp. Możesz spokojnie hodować nowe używając protez. Są idealne, gdy właśnie złamał Ci się jeden lub więcej naturalnych. Można je też stosować, jeśli chcesz wydobyć ze strun odmienne, bardziej sztuczne, suche brzmienie. No i raczej wykluczone jest używanie tylko jednego pazurka sztucznego (no chyba że tego na kciuk) - wszytko Ci się pomiesza i wydobędziesz jedynie dźwięk a'la tekla, więc raczej kup od razu komplet. Nieużywane protezy mają tendencję do gubienia się. NIektóre zwirzaki domowe, a w szczególności koty uwielbiają się nimi bawić, zabierać je jak leżą samopas - wiadomo wtedy czekają cie wydatki. Warto więc postarać się o jakieś pudełeczko. Idealna jest np. plastikowa tubka w jakiej znajduje się kaseta filmu fotograficznego, jak takowy kupujesz. Koty zazwyczaj omijają tubkę ze względu na jej nieprzyjemny dla nich zapach :*/ a w dodatku bez trudu mieści się w futerale, dzięki czemu protezy nie walają się po całej trumnie.