W bieżącym roku minęła szósta rocznica śmierci Wojtka Belona. (artykuł pochodzi z 1991 roku /* przyp. Opiekuna stron WGB) Dla tych, którym hasło "piosenka turystyczna" jest z natury rzeczy nieobce, przypominać nie trzeba kim był Wojtek. Dla młodszych, którzy być może nazwisko to słyszą pierwszy raz - niech tych kilka słów jakie skrobie dość niezręcznie będzie zachętą do sięgnięcia po wiele zręczniejsze, bo przepojone poezja radości i mądrości utwory Belona.

Wojtek Belon - twórca i lider "Wolnej Grupy Bukowiny", poeta, kompozytor i piosenkarz. Jego przygoda z poezja i piosenka rozpoczęła się w okresie szkolnej młodości, gdzieś pośród górskich szlaków, które deptały szkolne rajdy i wycieczki. Spośród swoich przyjaciół z rodzinnego Buska stworzył grupę artystyczna. Pierwsze występy, później kabaret. Pierwszy program - "Odkrycie i opisanie Bukowiny". Tak rodzi się Wolna Grupa Bukowina, grupka młodych ludzi z talentem, kochających naturę, góry, przygodę i włóczęgę. Maszerowali jak na ówczesne czasy przystało (a były to lata 70-te) z pieśnią na ustach tyle, ze ich trasy odbiegały trochę od tych "jedynie słusznych". Jedna z tych tras wiodła przez Szklarska Porębę, gdzie zadebiutowali na Giełdzie Piosenki Turystycznej. Debiut i od razu sukces: piosenka Wojtka "Pondzie" zdobywa jedna z głównych nagród. Jest rok 1971. Wojtek kończy szkole średnią, matura, studia w Krakowie. Wraz ze swoim liderem pod Wawel przenosi się również "Bukowina". Tutaj trafiają do "studni młodych talentów" jaką ówcześnie był Studencki Festiwal Piosenki. Festiwal ten będąc właśnie na etapie lansowania nowego nurtu "piosenki turystycznej" /której w międzyczasie doprawiono odpowiednia genealogie i ubrano w odpowiednia formę artystyczna/, rodzi nowa gwiazdę Wolna Grupę Bukowinę oraz odkrywa niepospolitą indywidualność - Wojtka Belona. Zaczął się najlepszy okres dla zespołu. Do Bukowiny przystaje Wojtek Jarociński. Potem inni - Wacek Juszczyszyn, Jan Hnatowicz. Z programem "Wyjście z zimy" objechali cala Polskę zdobywając największa popularność w środowisku studenckim. Kolejne sukcesy Wojtka i grupy na festiwalach w Krakowie. Wojtek pisał teksty, muzykę, sam śpiewał. W przeciwieństwie do większości pieśniarzy tego stylu - swoje utwory z rzadka wykonywał sam. Jego piosenki wykonuje zespól Bukowiny - chórek z akompaniamentem gitar akustycznych, czasami fletu. Najważniejsze jednak było to o czym śpiewali. Teksty Wojtka objawiają oryginalny talent: liryczne, wyzbyte jakichkolwiek aktualnych odniesień, deklaracji wobec postaw i idei, roztkliwiając się nad byle błahym faktem, pejzażem czy przedmiotem, a wiec tematy ówcześnie bardzo niepopularne (przypomnę: był to okres tzw. pieśni zaangażowanej). Może właśnie dlatego były swoistym manifestem przeciwko brudnym sprawom politycznym, ujadaniem megafonów, przeciwko propagandzie sukcesu i mirażom. Wojtek dawał ucieczkę do natury, do normalności. Dawał poczucie spokoju, dawał...

Przed sześcioma laty zmarł w Krakowie w wieku trzydziestu trzech lat zaledwie. Co po nim pozostało? Chyba niewiele (jeśli brać pod uwagę popularność w środowisku studenckim), skoro na koncercie reaktywowanej "Bukowiny" w Filutku były wolne miejsca siedzące. Inny przykład: koncert "Znowu wracam" w klubie Pod Przewiązką, poświecony twórczości Belona - niewiele brakowało, a Tadeusz Krok wraz z Maciejem Dankiem śpiewaliby dla pustej sali. Dużo tracimy omijając poezje Wojtka Belona, śpiewaną przez Wolna Grupę Bukowinę. Sięgnijmy po ich twórczość.

Naprawdę warto!

na podstawie dostępnych materiałów
opracował: dziadek Jacek

P.S. Od redakcji: Czy wielbiciele twórczości Wojtka Belona zgodza się z opinia autora? Czy frekwencja na koncertach jest miara popularności? Skoro starsi go znają, może nie potrzebują przychodzić na koncerty, a młodsi nie widza na co się nastawiać? Niemniej wyrażamy zadowolenie, iż ktoś zdecydował się poruszyć temat z przepięknej historii piosenki studenckiej.

wygrzebał z sieci i spolszczył:

Łza